Pomoc dla Polaków z Donbasu!

 

1Niniejszym artykułem chcemy podziękować Stowarzyszeniu Współpracy Polsko-Rosyjskiej ELB-RUS za przysłanie zebranych środków na zakup żywności dla Polaków zamieszkałych na terenach obecnie objętych działaniami wojennymi! Zdjęcia które przedstawie są z miasta Dokuczajewsk (ok. 30 km. od Doniecka). Mieszkają tam potomkowie Polaków wywiezionych na końcu XIX wieku.

Etnograf Borys Bondar (m. Dokuczajewsk) zaznacza, że z chroniki zebranej historykiem Andrzejem Olchowskim niedużej wioski Aleksandrinka teraz m. Dokuczajewsk obwodu donieckiego są wiadomości o pojawieniu tam Polaków w XIX w. Wtedy do Oleksandrynki przyjechali rodziny Adamowiczej, Baranowskich, Bukzewiczew, Galanskych ta innych.

іві

Pan na zdjęciu nie chciał robić foto z żywnością, a chciał upamiętnić siebie z ikoną którą przywieżli z sobą jego rodzice z Polski

Olchowski pisze, że po założeniu Aleksandrinki na kraju wsi zjawili się ziemianki cudzoziemców z polską oznaką, z Warszawskiej, Kamjeniec-Podilskiej, Kijowskiej ta możliwie innych Guberni. Ich przywieźli jak przestępców ochranianych strażakami. Za wspomnieniami dziadków zbuntowanych rolników było zapisano na listy, a potem niespodziewanie zabrano przymusowo i wywieziono z ich rodzinnych krajów. Z domu nie można było wziąć coś innego oprócz odzieży, żywności i jeden topór na 10 rodzin. Obawiają się buntu rosyjska władza rozsiedlała ludzi grupami 10-20 rodzin i rozsiedlono nie tylko w Aleksandrince ale i Oleniwce, Mykolaiwce, Nowotroeckomu, Olgiwce, Marjince, Maksymilianiwce ta innych wioskach. Tym ludziom nie byli nadane pieniądze na budowle domów i nawet drewno. I wiele lat polskie rodziny mieszkali w ziemiankach. 

Żródło: Б. Бондар, Поляки Олександринки, „Докучаевец”, № 19, Докучаевск, 17 апреля 2004, с. 6.

 

 

 

imaіgeіі

Dziękujemy również Pani Ale Kodzieniec która od 2009 r. jest kierownikiem oddziału TKP «Polonia» w Dokuczajewsku. Pani Ala opiekuje się starcami pochodzenia polskiego i na przysłane koszty kupiła żywność dla starców i przyniosła ją im.

фаіаі

Na koniec przypomne że emeryci na terenach objętych wojną nie dostają emerytury już więcej niż pół roku.


Редактор

Один комментарий

  1. Мне хочется написать всем известную фразу «Пока мы помним — мы живем» и добавить еще одну «Пока о нас помнят- мы будем ЖИТЬ»!!!!! О том , что наши предки много лет тому назад поселились в Донбассе — это свершившийся факт, но главное то, что мы, их потомки не хотим утерять связь с прошлым, нить истории не должна прерваться……….. Наше общество польской культуры » Полония» и есть той живительной ниточкой,которая нас всех связала и оказывает в столь нелегкое время поддержку!!!! Всем огромное СПАСИБО!!!!!! Ирина Александровна — так ДЕРЖАТЬ!!!! Когда мы вместе — мы танцуем и поем!!!!!!

Оставить комментарий

 

— required *

— required *

© 2017 Разработка сайта 2fox.org